Leestijd: 5 minuten

De zoektocht naar een stottervrij leven is niet de zoektocht naar een stottervrij leven

waar zijn we dan naar opzoek als het niet om stotteren gaat

De reden dat we niet willen stotteren is naar mijns inziens een hele andere dan dat de meesten denken – een veel mysterieuzere reden. Een van de redenen waarom spreektechnieken niet werken. Een van de redenen waarom we een innerlijke onrust blijven ervaren totdat we daadwerkelijk vrij zijn van stotteren. Deze reden vertelt ons iets over de manier waarop we stotteren zouden moeten benaderen zodat stottertherapie echt succesvol kan worden. In deze blog vertel ik je daarover – voor jou om over na te denken. En als je klaar bent met lezen, hoor ik graag wat jij er van vindt.

Het onvrije gevoel van stotteren?

Van de mensen die tegenover ons in de stoel zitten stotteren sommigen helemaal niet zo erg. Bij heftig stotteren is het helder waarom iemand hulp zoekt, maar bij deze groep is dat toch even anders. Want in principe is er niet heel veel aan de hand – toch? Nou toch wel. Want ondanks het aardig vloeiende spreken – waarmee je je leven prima door zou kunnen komen – voelen ze dat ze nog niet vrij zijn.

Voor het gevoel bestaan er geen gradaties – het is zwart-wit: je bent vrij om te zeggen wat je wilt zeggen of je bent het niet. Het maakt daarom vrijwel niet uit in welke mate iemand stottert. Het onvrije gevoel daarvan weegt bij iedereen – heftig blokkerend of licht haperend – net zo zwaar. En zolang dit gevoel er is wil men er iets aan doen.

De vraag is echter of dit onvrije gevoel wel met stotteren te maken heeft. Sommigen spreken immers al behoorlijk vloeiend en tóch is het niet goed genoeg. Zonder er bij na te denken zullen velen volmondig “ja” zeggen op de stelling dat het met stotteren te maken heeft. Maar ik ben daar niet zo zeker van.

Iedereen gooit de spreektechniek zomaar weg

De spreektechniek. Al jaren bewijst hij zijn kracht. In enkele dagen tijd kan het heftige blokkades omtoveren tot vloeiend spreken. Op magische wijze verandert het een stotteraar pardoes in een vloeiende spreker, iets waar de persoon die stottert misschien wel decennia lang naar heeft verlangd.

Toch wordt de spreektechniek door de meesten vrijwel direct na zo’n ‘succesvolle’ stottertherapie weggegooid. Al snel wordt er niet meer naar omgekeken. Dit is erg opmerkelijk omdat er geen makkelijkere manier om vloeiend te spreken bestaat dan deze. Zelfs ik kon weer telefoneren, wat daarvoor mijn grootste nachtmerrie was. Maar ook ik gooide de techniek weg.

“Aaaaals iiiiiik zooo praaaat dan kaan iiiiik de heeeele daaag vlooeeeieeend spreeeeken.”  Zo zitten ze regelmatig voor ons. “Nou klaar!” antwoorden wij dan, “wat is dan nog het probleem?” “Zo wil ik niet praten” zeggen ze dan. Dus ook al kun je fantastisch vloeiend spreken op die manier, toch wil je het niet? Het is tegelijkertijd zowel absurd als helder: het gaat je niet om vloeiend spreken, je zoekt iets anders.

De frustratie van elke stottertherapeut(e)

Het moet zeer frustrerend zijn voor de stottertherapeuten die werken met spreektechnieken. Waarom stoppen hun cursisten steeds met de techniek, ondanks dat het zo goed ging? Ze zullen hen wel door elkaar heen willen schudden en roepen: “waar ben jij in Godsnaam mee bezig!”

Ik zal je vertellen waar ze mee bezig zijn en onthoud deze woorden goed. Alleen vloeiend spreken kan jouw dorst niet lessen. Lees die zin nog maar een keer. Je zult nu wel denken dat vloeiend spreken jouw dorst wél zal lessen. Ga dan maar met spreektechniek praten. Dan zeg jij weer “nee, dat wil ik niet” en dat snap ik.

Stotteren is een dingetje, maar een truc voor vloeiend spreken is net zo goed een dingetje. We willen af van het stotteren, maar niet ten koste van onze spontaniteit. We zijn niet opzoek naar alleen maar vloeiend spreken, maar opzoek naar het gevoel dat te maken heeft met onderwerpen als spontaniteit en jezelf kunnen zijn.

frustratie van elke stottertherapie

* Een gefrustreerde stottertherapeute: weer een cursist
die de spreektechniek in de prullenbak gooit.

De zoektocht naar een stottervrij leven is niet de zoektocht naar een stottervrij leven

Spontaniteit – dit moet je begrijpen – bezitten we allemaal van nature. Als kind waren we dit van onszelf. Spontaniteit is ons aangeboren. Het is wat we waren – en in principe nog steeds zijn. Hoewel het vaak ver weggestopt is. Vrijheid bezitten we ook van nature. Net als zelfvertrouwen. Dit is wie we werkelijk zijn maar wat we zijn vergeten naarmate we ouder werden.

Onze moeder – kleuterjuf – bevestigt dit. Hoe ouder kinderen worden hoe meer ‘het systeem’ ze te pakken krijgt. Als de jaren vorderen worden kinderen stugger, grijzer, de kleur verdwijnt. Het natuurlijke, het levendige gaat verloren, en hun ogen verstarren – totdat het totaal saaie, robotachtige volwassenen zijn geworden die zich niets meer van hun oorspronkelijke levensvreugde kunnen herinneren.

Kinderen weten niet wat zij missen. Het is ze aangeboren. Het is gewoon een simpel gegeven van het leven. Ze hebben er niets voor hoeven doen. Maar als het er niet meer is, ja, dan ga je er naar verlangen. Dan word je verdrietig, dan krijg je heimwee en uit die heimwee ontstaat de zoektocht terug naar huis: terug naar wie jij ooit was. Dit is waar we met z’n allen naar zoeken.

De Stottertherapie van de toekomst

Columbus zocht het en stuitte op Amerika. Amerika zocht het en landde op de maan. Stotteraars zochten het en vonden de spreektechniek. Maar geen van deze dingen kan een mens werkelijk verzadigen. Want vrijheid is geen uiterlijk verschijnsel. Het is niet te vinden in de buitenwereld. Wie denkt van wel zal blijven zoeken. Dan zul je van stottertherapie naar stottertherapie gaan maar de oplossing ga je niet vinden.

Vrijheid, spontaniteit en vloeiend spreken zijn innerlijke verschijnselen. Je hebt deze dingen al. Sterker nog, je bént ze al: nu moet je jezelf dat nog realiseren. Daarom doen we loslaat oefeningen zodat jij dat wat in de weg zit van jouw ware vloeiende zelf verdwijnt, waardoor het vloeiende spreken kan gaan stromen.

“Wordt wie je bent!” riep Nietzsche al en zo is het en daar zou elke stottertherapie haar cursisten mee moeten helpen: worden wie ze al zijn – vrije, spontane en vloeiende mensen. De stottertherapie van de toekomst helpt wat mij betreft de mensen hun oorspronkelijke vrijheid terug te vinden. Want hoe vrijer een mens wordt, hoe vloeiender ‘ie zal gaan spreken.

Heel soms, bij echt heftige gevallen, bied ik wel eens een spreektechniek aan. Het zou een handige opstap voor ze kunnen zijn. Maar dan zeggen ze nee. Naast die twee keer dat dit is gebeurd ben ik nog niemand tegen gekomen die een spreektechniek nodig had. Wat er voor 99% van de mensen nodig is zijn loslaat-oefeningen zodat er meer en meer rust, vrijheid, ontspannenheid en spontaniteit hervonden kan worden.

Laat me dan nu weten hoe jij hier over denkt.

Hille


Check ook:

Word weer als een kind – Youtube

Hoe je stopt met stotteren zonder je spontaniteit te verliezen – Youtube

Van nature ben je al vloeiend – Instagram

 

3 reacties

  1. Erg interessant verhaal en ik ben het met je eens. Ik heb een tijdje terug jullie video’s bekeken en wilde toen gaan werken aan mijn stotteren. Ik ben naar een therapeute geweest die mij vooral theoretische dingen heeft geleerd maar in de praktijk is het nog steeds af en toe lastig. Ik heb vooral last van blokkades bij de klinkers. Ik wil graag weten hoe ik dit met de juiste stappen kan oplossen, waar ik moet beginnen etc. Hoe heb jij dit allemaal aangepakt? Wat raad je mij aan?
    Groetjes,
    Alwin Vijver

      1. Dan kopieer ik nu de e-mail hier ook even voor anderen.

        Hé Alwin,

        Bij deze wat tips als reactie op jouw vraag.

        Dat praktische is altijd moeilijk, daar kun je het beste iemand voor hebben die het zelf allemaal heeft moeten doen. Wat dat betreft ben je aan het goede adres.

        Ten eerste moet je weten dat het niet per se om de klinkers gaat, die kun je vast goed uitspreken als je je op je gemak voelt.

        Alleen in bepaalde situaties span je je nog teveel in – met name omdat je denkt dat ze moeilijk zijn.

        Dus begin je met jezelf eraan herinneren dat het niet moeilijk is en zo begint het proces van loslaten.

        Je kunt thuis oefenen op de klinkers, en heel bewust voelen of je moeite doet of dat je het al ontspannen uitspreekt. Probeer het vervolgens steeds meer ontspannen uit te spreken.

        Daarnaast zul je moeten beginnen met goed ademen. Onderin in- en helemaal uitademen is de basis daarvan. Check daarvoor deze video:

        https://www.youtube.com/watch?v=IwQo93gIJv8

        Ook heb ik even een oud filmpje voor je beschikbaar gemaakt, deze gaat over opzettelijk stotteren als super oefening om heerlijk los te laten. Check ‘m hier:

        https://www.youtube.com/watch?v=gJRYR109PWw

        Zo eerst maar eens wat oefenen zou ik zeggen.

        Als je meer hulp nodig hebt dan hoor ik het wel.

        Tot later,
        Hille

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *