Leestijd: 2 minuten

Daar waar je stottert ligt je grootste schat begraven

“Daar waar je struikelt ligt je grootste schat begraven”, waar deze quote vandaan komt, dat weet ik niet. Maar als we ‘m op stotteren toepassen dan is het een schot in de roos, vind je ook niet?!

Daar waar je stottert ligt je grootste schat begraven. Dat is zo, omdat stotteren aangeeft dat er ergens nog iets niet lekker loopt, net als struikelen dat doet.

Stotteren verschilt per situatie.

We stotteren op bepaalde woorden, in bepaalde situaties, of in bepaalde periodes, en dat noemen we situationeel stotteren: het spreken verschilt per situatie.

In de ene situatie lukt het spreken beter dan in de ander. Soms zijn er situaties waarin er zelfs vrijwel geen stotteren is!

Daarom zeggen we ook dat je al een vloeiende spreker bent, maar het lukt nog niet altijd omdat er nog iets in de weg zit. Wat dat iets dan is, dát kun je onderzoeken.

Zoek naar de waarom.

Als je goed oplet, dan zul je vanzelf wat patronen voorbij zien komen. En welk patroon het dan ook maar is, er zit altijd wel een reden achter verscholen.

Wie wat graaft kan vervolgens best snel de reden vinden, je moet er een beetje voor openstaan en soms wat verder durven denken dan dat een bepaalde klinker moeilijk is uit te spreken.

De reden vinden, de waarom, leidt tot inzicht en alleen dat inzicht kan al bevrijdend werken. Daarnaast maakt het begrijpen het makkelijker om te blijven oefenen, dan weet je waar je het voor doet.

Binnen het loslaten van stotteren is het dus ook belangrijk om jouw eigen patronen te onderzoeken, op de wáárom je op dat specifieke punt struikelt.

Want daar waar je struikelt, daar vind je de oplossing, en dus ook direct de grootste schat: vrij zijn van stotteren.

Geef niet op.

Er zijn zoveel redenen waarom het vloeiende spreken niet zomaar wil vlotten, in het proces van loslaten kan jouw weg nog versperd worden door blokkades waarvan je nu nog geen weet hebt.

Als het dan dus even tegenzit, stop dan niet met graven, stop dan niet met oefenen, maar ga rustig verder en moedig voorwaarts. Dan kom je er ‘vanzelf’.

Blijf doorgaan.

Maar wat ook gezegd moet worden is dat je óók maar beter kunt blijven graven op het moment dat het beter lijkt te gaan, het komt namelijk nog wel eens voor dat iemand juist dan stopt met oefenen.

Wat ‘ie echter niet weet is dat de échte schat nog ligt te wachten, als hij of zij alleen nog maar wat dieper durft te graven. Of iemand dat zelf wil doen of met hulp, dat is de eigen keuze.

Maar als je terecht kunt bij iemand die jou daar in kan begeleiden, dan zou ik dat altijd aanraden. Mijn grootste doorbraken kwamen altijd van een soort mentorfiguur, die mij de juiste vragen stelde.

Hille

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *