Kijktijd: 7 minuten

Een simpele ademhalingsoefening tegen stotteren

stotteren stottertherapie ademhalingsoefening

Leren ademen is één van de belangrijkste dingen die iemand tegen het stotteren kan gaan doen. Goed ademen is simpel en effectief, maar men moet er wel voor oefenen.

Tegen de tijd dat iemand is opgegroeid en nog steeds stottert als volwassene, zitten er al vele verkrampingen in de weg van het ademen in de bekkenbodem: de bekkenademhaling.

De oefening die je ontvangt in deze video over stotteren geeft je de eerste stap richting de juiste ademhaling om stotteren daadwerkelijk los te kunnen laten.

Wanneer de persoon die stottert weer op deze manier leert ademen kan hij of zij spanningen, verkrampingen, pijntjes, vermoeidheid, emoties en zélfs gedachten gaan loslaten.

Door middel van het goede ademen wordt iemand meer ontspannen, rustiger, meer gefocust, spontaner, vrijer en zelfverzekerder – alles wat er nodig is om vloeiend te kunnen spreken.

ABONNEER OP ONS YOUTUBE KANAAL.

Hille Stellingwerf is de mede-oprichter van Broca Brothers. De stottertherapie van de twee broers kreeg al veel media aandacht waardoor ze langzaam maar zeker uitgroeien tot de meest vooraanstaande stottercoaches van Nederland.

Stotterend vanaf zijn 5e, groeide Hille op met heftig hoofdschuddende blokkades en enorm veel schaamte rondom zijn spreken en expressiviteit. Stottertherapie en logopedie mochten niet baten en dus zag hij geen andere mogelijkheid dan zelf het heft in handen nemen en met zijn stotteren aan de slag te gaan.

Zo werd er door een jarenlange zoektocht een eigen stottertherapie gevormd. Een methode die de hele mens benadert en stotteren niet langer behandelt als een spraakprobleem.

Broca Brothers is de stottertherapie van de toekomst. Met als insteek niet langer te vechten tegen stotteren, maar het met de juiste coaching te leren loslaten. Dit is de makkelijkste weg uit het stotteren.

LIVE EVENTS:

Open Workshop
Broca Brothers Bootcamp

COACHINGSTRAJECTEN:

Groepcoaching
Persoonlijke Stottercoaching

SOCIAL MEDIA:

Facebook
Instagram
YouTube NL
YouTube ENG
LinkedIn
Website

 

Over De Bootcamp

De ervaring van Sandra

Het was een fijne dag, mij gaf de dag een bevestiging dat ik op de goede weg zit om me vrij te voelen. Dat het niet een kwestie is van vechten tegen stotteren, of trucjes verzinnen om zo goed mogelijk met het stotteren om te gaan. Het gaat er om dat je het stotteren loslaat. Dat het oké is om te stotteren, het stotteren mag er zijn. En dat je al een vloeiende spreker bent. Daarnaast was het waardevol om ervaringen uit te wisselen met andere stotteraars. Kortom, een aanrader!
Sandra
Kom ook naar de Bootcamp »
Leestijd: 5 minuten

De zoektocht naar een stottervrij leven is niet de zoektocht naar een stottervrij leven

waar zijn we dan naar opzoek als het niet om stotteren gaat

De reden dat we niet willen stotteren is naar mijns inziens een hele andere dan dat de meesten denken – een veel mysterieuzere reden. Een van de redenen waarom spreektechnieken niet werken. Een van de redenen waarom we een innerlijke onrust blijven ervaren totdat we daadwerkelijk vrij zijn van stotteren. Deze reden vertelt ons iets over de manier waarop we stotteren zouden moeten benaderen zodat stottertherapie echt succesvol kan worden. In deze blog vertel ik je daarover – voor jou om over na te denken. En als je klaar bent met lezen, hoor ik graag wat jij er van vindt.

Het onvrije gevoel van stotteren?

Van de mensen die tegenover ons in de stoel zitten stotteren sommigen helemaal niet zo erg. Bij heftig stotteren is het helder waarom iemand hulp zoekt, maar bij deze groep is dat toch even anders. Want in principe is er niet heel veel aan de hand – toch? Nou toch wel. Want ondanks het aardig vloeiende spreken – waarmee je je leven prima door zou kunnen komen – voelen ze dat ze nog niet vrij zijn.

Voor het gevoel bestaan er geen gradaties – het is zwart-wit: je bent vrij om te zeggen wat je wilt zeggen of je bent het niet. Het maakt daarom vrijwel niet uit in welke mate iemand stottert. Het onvrije gevoel daarvan weegt bij iedereen – heftig blokkerend of licht haperend – net zo zwaar. En zolang dit gevoel er is wil men er iets aan doen.

De vraag is echter of dit onvrije gevoel wel met stotteren te maken heeft. Sommigen spreken immers al behoorlijk vloeiend en tóch is het niet goed genoeg. Zonder er bij na te denken zullen velen volmondig “ja” zeggen op de stelling dat het met stotteren te maken heeft. Maar ik ben daar niet zo zeker van.

Iedereen gooit de spreektechniek zomaar weg

De spreektechniek. Al jaren bewijst hij zijn kracht. In enkele dagen tijd kan het heftige blokkades omtoveren tot vloeiend spreken. Op magische wijze verandert het een stotteraar pardoes in een vloeiende spreker, iets waar de persoon die stottert misschien wel decennia lang naar heeft verlangd.

Toch wordt de spreektechniek door de meesten vrijwel direct na zo’n ‘succesvolle’ stottertherapie weggegooid. Al snel wordt er niet meer naar omgekeken. Dit is erg opmerkelijk omdat er geen makkelijkere manier om vloeiend te spreken bestaat dan deze. Zelfs ik kon weer telefoneren, wat daarvoor mijn grootste nachtmerrie was. Maar ook ik gooide de techniek weg.

“Aaaaals iiiiiik zooo praaaat dan kaan iiiiik de heeeele daaag vlooeeeieeend spreeeeken.”  Zo zitten ze regelmatig voor ons. “Nou klaar!” antwoorden wij dan, “wat is dan nog het probleem?” “Zo wil ik niet praten” zeggen ze dan. Dus ook al kun je fantastisch vloeiend spreken op die manier, toch wil je het niet? Het is tegelijkertijd zowel absurd als helder: het gaat je niet om vloeiend spreken, je zoekt iets anders.

De frustratie van elke stottertherapeut(e)

Het moet zeer frustrerend zijn voor de stottertherapeuten die werken met spreektechnieken. Waarom stoppen hun cursisten steeds met de techniek, ondanks dat het zo goed ging? Ze zullen hen wel door elkaar heen willen schudden en roepen: “waar ben jij in Godsnaam mee bezig!”

Ik zal je vertellen waar ze mee bezig zijn en onthoud deze woorden goed. Alleen vloeiend spreken kan jouw dorst niet lessen. Lees die zin nog maar een keer. Je zult nu wel denken dat vloeiend spreken jouw dorst wél zal lessen. Ga dan maar met spreektechniek praten. Dan zeg jij weer “nee, dat wil ik niet” en dat snap ik.

Stotteren is een dingetje, maar een truc voor vloeiend spreken is net zo goed een dingetje. We willen af van het stotteren, maar niet ten koste van onze spontaniteit. We zijn niet opzoek naar alleen maar vloeiend spreken, maar opzoek naar het gevoel dat te maken heeft met onderwerpen als spontaniteit en jezelf kunnen zijn.

frustratie van elke stottertherapie

* Een gefrustreerde stottertherapeute: weer een cursist
die de spreektechniek in de prullenbak gooit.

De zoektocht naar een stottervrij leven is niet de zoektocht naar een stottervrij leven

Spontaniteit – dit moet je begrijpen – bezitten we allemaal van nature. Als kind waren we dit van onszelf. Spontaniteit is ons aangeboren. Het is wat we waren – en in principe nog steeds zijn. Hoewel het vaak ver weggestopt is. Vrijheid bezitten we ook van nature. Net als zelfvertrouwen. Dit is wie we werkelijk zijn maar wat we zijn vergeten naarmate we ouder werden.

Onze moeder – kleuterjuf – bevestigt dit. Hoe ouder kinderen worden hoe meer ‘het systeem’ ze te pakken krijgt. Als de jaren vorderen worden kinderen stugger, grijzer, de kleur verdwijnt. Het natuurlijke, het levendige gaat verloren, en hun ogen verstarren – totdat het totaal saaie, robotachtige volwassenen zijn geworden die zich niets meer van hun oorspronkelijke levensvreugde kunnen herinneren.

Kinderen weten niet wat zij missen. Het is ze aangeboren. Het is gewoon een simpel gegeven van het leven. Ze hebben er niets voor hoeven doen. Maar als het er niet meer is, ja, dan ga je er naar verlangen. Dan word je verdrietig, dan krijg je heimwee en uit die heimwee ontstaat de zoektocht terug naar huis: terug naar wie jij ooit was. Dit is waar we met z’n allen naar zoeken.

De Stottertherapie van de toekomst

Columbus zocht het en stuitte op Amerika. Amerika zocht het en landde op de maan. Stotteraars zochten het en vonden de spreektechniek. Maar geen van deze dingen kan een mens werkelijk verzadigen. Want vrijheid is geen uiterlijk verschijnsel. Het is niet te vinden in de buitenwereld. Wie denkt van wel zal blijven zoeken. Dan zul je van stottertherapie naar stottertherapie gaan maar de oplossing ga je niet vinden.

Vrijheid, spontaniteit en vloeiend spreken zijn innerlijke verschijnselen. Je hebt deze dingen al. Sterker nog, je bént ze al: nu moet je jezelf dat nog realiseren. Daarom doen we loslaat oefeningen zodat jij dat wat in de weg zit van jouw ware vloeiende zelf verdwijnt, waardoor het vloeiende spreken kan gaan stromen.

“Wordt wie je bent!” riep Nietzsche al en zo is het en daar zou elke stottertherapie haar cursisten mee moeten helpen: worden wie ze al zijn – vrije, spontane en vloeiende mensen. De stottertherapie van de toekomst helpt wat mij betreft de mensen hun oorspronkelijke vrijheid terug te vinden. Want hoe vrijer een mens wordt, hoe vloeiender ‘ie zal gaan spreken.

Heel soms, bij echt heftige gevallen, bied ik wel eens een spreektechniek aan. Het zou een handige opstap voor ze kunnen zijn. Maar dan zeggen ze nee. Naast die twee keer dat dit is gebeurd ben ik nog niemand tegen gekomen die een spreektechniek nodig had. Wat er voor 99% van de mensen nodig is zijn loslaat-oefeningen zodat er meer en meer rust, vrijheid, ontspannenheid en spontaniteit hervonden kan worden.

Laat me dan nu weten hoe jij hier over denkt.

Hille


Check ook:

Word weer als een kind – Youtube

Hoe je stopt met stotteren zonder je spontaniteit te verliezen – Youtube

Van nature ben je al vloeiend – Instagram

 

Kijktijd: 6 minuten

Waarom je nu moet beginnen met werken aan je stotteren

werken aan je stotteren stottertherapie

Word “king of the world”.

Stotteren is een zegen, dat hebben we wel eens eerder gezegd. Misschien vraag je je af waarom we zulke uitspraken maken, omdat stotteren je behoorlijk in de weg zit. Stotteren is een zegen omdat het je werken aan het stotteren brengt en dat is nóg mooier.

Laat ik er nog een schepje bovenop doen: werken aan je stotteren is het meest goddelijke geschenk dat jij je ooit hebt kunnen wensen. Velen denken van niet, maar toch is het zo. Omdat degene die werkt aan zijn of haar stotteren zal ontdekken dat het licht van de dingen die je er voor terugkrijgt vloeiend spreken simpelweg zal doen verbleken.

Rustiger. Sterker. Gezonder. Daadkrachtiger. Assertiever. Zekerder van je eigen zaak. Uitgeruster. Geconcentreerder. Gevatter. Intelligenter. Wijzer. Vrediger. Spontaner. Expressiever. Losser. Vrijer. Beweeglijker. Natuurlijker. Liefdevoller. Meer jezelf.

Het totale leven wordt bevredigender. Doe een assertiviteitstraining en je wordt wat assertiever. Werk aan je stotteren en je krijgt alles waar je hart naar verlangt.

Vroeger was ik altijd een dromer. Studeren lukte me niet omdat ik informatie gewoon niet kon onthouden. Het voelde alsof mijn brein was afgesloten. Een eigen richting geven aan mijn leven lukte me niet omdat ik me steeds liet meeslepen door wat anderen zeiden wat goed zou zijn voor me. Leuke vrouwen aanspreken en hun interesse wekken lukte me niet omdat ik niet wist wie ik zelf was en geen leiding durfde te nemen.

Vroeger was ik een gehersenspoeld watje. Iemand die de regeltjes probeerde op te volgen. Iemand die niet teveel wou opvallen omdat ‘ie dacht dat er anders vervelende dingen zouden gebeuren. Ik liep als een zombie door het leven.

Vroeger zat ik met de beperkende overtuigingen over stotteren en mezelf. Ik zat met de emotionele wonden die ik met me mee droeg omdat ik gepest, uitgelachen en vernederd ben – niet alleen door mijn stotteren. Vroeger was ik vergeten wie ik daadwerkelijk was.

Gelukkig had ik ook wat rebelsheid in mij en kon ik niet zo blijven leven. Toen ik aan mijn eigen stotteren ging werken ontdekte ik de waarheid over stotteren.

Wie werkt aan zijn stotteren gaat van leven in reactie naar een leven in actie. Hij of zij gaat op pad met een plan, een doel, een missie. Die missie is het helen van de wonden, het afschudden van de beperkende overtuigingen en het loslaten van de vastgehouden verkrampingen zodat je meer en meer van je werkelijke persoonlijkheid ontdekt.

Iedereen om je heen zal blijven rondrennen, opzoek naar vluchtig succes en oppervlakkige genieterijen. Laat ze maar hun ding doen en pak het stotteren op.

Want de persoon die werkt aan zijn stotteren komt meer en meer met beide benen op de grond te staan, wordt kalmer, ontwikkelt geduld en cultiveert een diepe tevredenheid die van binnenuit opwelt en uitstraalt in alles wat hij of zij doet en naar iedereen daar omheen.

Iemand die werkt aan zijn of haar stotteren ontdekt wie hij of zij werkelijk is en hoe het leven daadwerkelijk geleefd hoort te worden. Het is het pad naar je ware zelf, naar ware liefde, naar echte connectie met jezelf en anderen. Het is het pad naar eigenwaarde en zelfrespect. Het is het pad van de mens die het gewone ontstijgt en buitengewoon wordt.

Werken aan je stotteren is het pad naar volwassenheid, man-zijn, vrouw-zijn, één zijn met elkaar en dus vrede op aarde. Vloeiend spreken is máár een bijproduct – de kers op de taart. Ik zou maar gewoon beginnen en niet opgeven als het even moeilijk wordt.

Hille uit.

ABONNEER OP ONS YOUTUBE KANAAL.

Hille Stellingwerf is de mede-oprichter van Broca Brothers. De stottertherapie van de twee broers kreeg al veel media aandacht waardoor ze langzaam maar zeker uitgroeien tot de meest vooraanstaande stottercoaches van Nederland.

Stotterend vanaf zijn 5e, groeide Hille op met heftig hoofdschuddende blokkades en enorm veel schaamte rondom zijn spreken en expressiviteit. Stottertherapie en logopedie mochten niet baten en dus zag hij geen andere mogelijkheid dan zelf het heft in handen nemen en met zijn stotteren aan de slag te gaan.

Zo werd er door een jarenlange zoektocht een eigen stottertherapie gevormd. Een methode die de hele mens benadert en stotteren niet langer behandelt als een spraakprobleem.

Broca Brothers is de stottertherapie van de toekomst. Met als insteek niet langer te vechten tegen stotteren, maar het met de juiste coaching te leren loslaten. Dit is de makkelijkste weg uit het stotteren.

LIVE EVENTS:

Open Workshop
Broca Brothers Bootcamp

COACHINGSTRAJECTEN:

Groepcoaching
Persoonlijke Stottercoaching

SOCIAL MEDIA:

Facebook
Instagram
YouTube NL
YouTube ENG
LinkedIn
Website

 

Leestijd 2 minuten

Stap Op De Weg Van Stotteren Loslaten

loslaten stotteren

Een jongeman zat voor me terwijl hij vertelde klaar te zijn met het acceptabele spreken van dit moment – hij wou verder met het werken aan zijn stotteren.

Stottertherapie bracht hem tot een bepaalde hoogte, het was al stukken beter zei hij. Het brengt veel mensen ook tot op een zekere hoogte – soms zelfs tot een acceptabele.

Toch wou de jongeman, na al die jaren, voorbij dit niveau. Want het acceptabele is leuk, tenminste, voor zolang het spreken loopt zoals jij wilt dat het loopt natuurlijk.

Stotteren komt te snel terug

Als er dan iets onverwachts gebeurt, is het stotteren snel terug: een nieuwe baan, je eerste kerstdiner bij de schoonouders, een aankomend tentamen of in een ruimte zijn met allemaal onbekende mensen haalt het spreken dat je zo zorgvuldig had opgebouwd gemakkelijk weer onderuit – te gemakkelijk.

Waarom zo gemakkelijk? Omdat acceptabel spreken een flinterdunne scheidingslijn tussen stotteren en vloeiend spreken heeft: als alles soepel verloopt zit je in het vloeiend spreken, maar met kleine tegenslagen of wat vermoeidheid kom je alweer snel onder deze lijn en dus in het stotteren terecht.

‘Iedereen heeft dat toch?’ 

Het is vergelijkbaar met de griep: iedereen in Nederland wordt elk jaar maar ziek en vindt dit acceptabel. Waarom vinden we dit acceptabel? Omdat het iedereen overkomt en we ons daardoor niet beseffen dat deze jaarlijkse griepepidemie nergens voor nodig is.

Wij zouden niet elk jaar ziek hoeven worden als de herfst of winter weer om de hoek komt kijken, net zo min zouden we steeds moeten gaan stotteren als het leven ons iets onverwachts voorschotelt.

Door de flinterdunne scheidingslijn tussen stotteren en vloeiend spreken verliezen we de grond onder onze voeten te snel en raken we keer op keer verstrikt in een paniekerig denken en doen.

Waarom doen we onszelf dit aan? Omdat het acceptabel is: het is normaal geworden waardoor bijna iedereen is vergeten dat er veel meer mogelijk is en er niemand is die ons dat kan vertellen – tot nu dan.

Het werkelijke spreken

Net als de jongeman ben ik er ook voor om voorbij het acceptabele te gaan, om niet langer naar de restjes te grijpen maar daadwerkelijk van het leven te gaan genieten zoals het – naar mijn mening – altijd al de bedoeling is geweest.

Onderhuids borrelt er bij veel mensen namelijk iets dat doet vermoeden dat de huidige situatie niet strookt met hoe het zou kunnen zijn. Het leven nu klopt niet met het potentieel van wat er vermoedelijk mogelijk is.

Dat vermoeden is helemaal juist: want wat de meesten nu leven noemen, is niet het werkelijke leven. Wat stottertherapieën spreken noemen, met hun trucs en technieken, is niet het werkelijke spreken.

De weg van spontaniteit, vrijheid en authenticiteit

Het werkelijke spreken komt vanuit spontaniteit, vrijheid en authenticiteit. Dat is de weg van de Broca Brothers. En de oefening? Loslaten.

Niet langer tegen het stotteren opboksen en het gevecht aangaan, maar juist de andere kant oplopen omdat we inzien dat we jarenlang de verkeerde kant op hebben gerend: loslaten is de weg.

Loslaten van datgene dat in de weg zit van ons vloeiende spreken, van datgene dat niet in ons thuishoort: spanningen, verkrampingen, emoties en zelfs gedachtes. Eigenlijk kun je alles loslaten waardoor je de blokkades opheft zodat het vloeiende spreken weer kan stromen.

Er bestaat een manier van spreken voorbij het acceptabele. Een manier van spreken die ons los en natuurlijk doet laten voelen.

Wat je ook doet, stap op de weg van het loslaten want daar ligt de oplossing. Daar ligt de oplossing voor vloeiend spreken, maar niet zomaar vloeiend spreken: spreken in vrijheid, spreken met plezier en spreken zoals jij daadwerkelijk bent.

Hille

 

2 minuten leestijd

Stotteren Overwinnen Bestaat Niet

Stotteren overwinnen bestaat niet

Stotteren overwinnen, stotteren aanpakken, stotteren de kop indrukken, het kan helemaal niet. Ja, je kunt op op deze manier vooruitgang boeken. Het lijkt beter te gaan nu je de strijd met stotteren bent aangegaan, maar het is slechts schijn.

Strijden met het stotteren is als een soldaat die moet vechten voor elke meter winst: diep verzonken in de modder van de loopgraven leeft hij zijn leven in totale onzekerheid want de bom kan elk moment vallen.

Strijden met stotteren is als een bergbeklimmer die centimeter voor centimeter de loodzware klim begaat: uiterst zijn best doet hij, hier traint hij voor, maar de val, de terugval, de val naar beneden, de dreiging dat het misgaat, hangt elke seconde, elke stap boven zijn hoofd.

Spreken is een rivier

De Himalaya overwin je zodra je hem hebt beklommen, maar stotteren overwin je niet. Stotteren is geen berg maar ‘spreken is een rivier’, zoals Ruth Mead al schreef. Ze heeft helemaal gelijk, en tegen de rivier op zwemmen heeft geen zin.

Op vakantie in Frankrijk zaten we eens in een bootje – drie broers en een neef. We peddelden stroom opwaarts en kwamen op het punt waar het beekje een flinke stroomversnelling beleefde. We bleven doorgaan. We schreeuwden het uit: ‘doorgaan! Doorgaan!’

Uit enthousiasme zetten we door, we zouden de rivier laten weten wie hier de baas was, totdat we omvielen en we met z’n allen in het water belandden – Sjoerd, 5 jaar oud, ging kopje onder en begon te huilen toen we hem uit het water visten.

Vecht niet langer met stotteren

Nee, het is kristalhelder: stotteren valt niet te overwinnen want spreken is een rivier. Het is een stroom waar je tegen kunt vechten maar wat een gevecht is die niet valt te winnen. Nooit van je leven. Stotteren aanpakken, de kop indrukken, overwinnen, bestrijden, het bestaat allemaal niet.

Het enige wat je met stotteren kunt doen is loslaten: je volledig overgeven aan de rivier en je mee laten varen. Dit is beeldspraak natuurlijk. Maar het is tegelijkertijd dat wat we bedoelen met spreken in vrijheid, spontaniteit en ontspannenheid.

Vecht niet langer, je doet het immers al jaren. Span niet langer alles aan. Doe niet langer zo je best om niet te stotteren, je druist compleet tegen de natuur in – zeer menselijk, maar niet verstandig en zeer onnatuurlijk.

Als je stottert, laat het dan stotteren. Als het niet lukt, laat het dan niet lukken. Als je spreken spannend vindt, laat jezelf het spreken dan spannend vinden. Dan zul je zien dat je mettertijd vrij wordt van het gevecht en dat het vloeiende spreken eindelijk kan gaan stromen.

Geef niet op, maar geef je over

Wij gaven niet op tijdens het peddelen stroomopwaarts, maar werden uiteindelijk gedwongen om ons over te geven.

Het peddelen, het harde werken, het vechten, het maakt je moe, hopeloos, verdrietig of boos en je ziet het niet meer zitten. Mooi zo.Je komt in de buurt. Ga nog even door, geef niet op maar geef je over.

Vroeg of laat komen we er allemaal achter dat het enige dat er op zit is: overgave. Dat is het moment dat we inzien hoe zinloos vechten is, hoe zinloos het gevecht tegen stotteren is en hoelang we dat wel niet volgehouden hebben.

Dat is het moment waarop we onze schouders laten zaken, dat onze spieren zachter worden, ons gepieker verdwijnt en we diep ontspannen.

Op dat moment hoeft het niet meer, vloeiend spreken hoeft niet meer en op dat moment – hoe paradoxaal het ook klinkt – kunnen we beginnen met daadwerkelijk vloeiend spreken.

Hille

 

14 minuten kijktijd

Terugvallen In Stotteren? Doe Dit!

stotteren terugvallen

Hille hier! Met een nieuwe video voor je, en deze gaat over het terugvallen in stotteren. Niet al te lang geleden kwam er een jonge man bij me met de vraag hoe hij met zijn terugval om kon gaan, hij voelde er eentje aankomen.

Terugvallen, ik weet er alles van. Ooit ging ik naar stottertherapie en daar werd ik de vloeiendste persoon ter wereld. Maar na twee maanden viel ik terug in mijn oude stotteren.

Daar heb ik in de afgelopen jaren veel van en over geleerd, en nu weet ik hoe ikzelf terugvallen kan gebruiken om alleen maar beter te gaan spreken, meer vrijheid te ervaren en mijn spontaniteit nog verder uit te diepen.

Doe er je voordeel mee en check de video.

Laat je weten wat je er van vond?

Hille

Leestijd 2 minuten

Stoppen met stotteren: 6 tips voor vloeiend spreken

Tips om niet meer te stotteren zijn altijd welkom, daar wordt ook veel om gevraagd. Bij deze dan een rijtje van tips waar iedereen die stottert wel iets aan heeft. Bekijk de video of lees de blog daaronder. Welke tip is voor jou de meest bruikbare?

Neem de tijd

Tip één: neem alle tijd die je nodig hebt. Haast je vooral niet tijdens het spreken. Vraag jezelf ook maar eens af voor wie je het eigenlijk doet. De neiging is er om woorden er zo snel mogelijk uit te krijgen, maar doen we dat voor onszelf of is het een soort verontschuldiging van jezelf naar anderen toe?

Stoppen met stotteren doe je toch helemaal voor jezelf, zou je zeggen. Pak daarom de tijd die jij nodig hebt tijdens het spreken en maak het jezelf stukken makkelijker.

Blijf ademen

Tip twee: wat doen we op het moment dat het spannend wordt? We stoppen met ademen! Een spannende situatie triggert de vecht- of vluchtreactie, spieren spannen zich aan, we worden alert op gevaar en ja, we stoppen met ademen. Om die reactie op een situatie weer te laten bedaren is het verstandig om je zo snel mogelijk te richten op het ademen.

Ga met je aandacht naar je bekkenbodem. Adem eerst eens helemaal uit, want uitademen is loslaten. Adem daarna rustig weer in, diep onderin je bekkenbodem, maar zonder moeite.

Houd oogcontact

Tip drie: zodra er een stotter opkomt gebeurt het vaak dat we wegkijken. We voelen iets omhoog komen en dat maakt ons onzeker, we willen immers niet stotteren en al helemaal niet dat iemand anders het ziet. Daarom draaien we ons hoofd weg. Maar dat moeten we juist niet doen. Daardoor gaan we vaak alleen maar meer piekeren en dat maakt het juist erger.

Behoud oogcontact, gewoon op een rustige manier natuurlijk. Zo blijf je in het moment en bij het gesprek. Dan is de kans groter dat je niet afdwaalt in gedachten. Tegelijkertijd kun je dan ook zien dat de persoon tegenover jou hartstikke veel geduld heeft om jou uit te laten spreken.

Meer durf

Tip vier: voeg wat meer durf toe tijdens het spreken. Spreek gewoon ietsjes luider, met wat meer articulatie en richt je woorden als het ware wat meer naar buiten. Als we bang zijn om te stotteren kruipen we snel in onze schulp, daardoor gaan we automatisch zachter spreken. Om jezelf vervolgens over dat drempeltje te helpen kan het veel schelen door simpelweg iets assertiever te spreken.

Laat los

Tip vijf: doe even helemaal niet meer je best. Voel je een stotter opkomen, of zit je er in vast? Stop dan helemaal met het je best doen. Voel eens hoezeer je spieren zijn aangespannen, klaar om te strijden tegen stotteren. Staak deze strijd eens even! Doe even helemaal niks. Laat je kaakgewrichten los, schouders, heupen, knieën, enkels en zelfs de tong. Ontspan, adem en probeer het nog een keer zodra je er klaar voor bent.

Neem kleine stapjes

Tip zes: begrijp dat het vloeiende spreken niet morgen bij je voor de deur staat. Het is niet iets dat we kunnen bestellen van het internet. Het heeft even tijd nodig. Maar als we oefenen, dan komt het.

Begin de punten hierboven eerst toe te passen in makkelijke situaties. De situaties waarin jij je al behoorlijk op je gemak voelt. Meestal valt daar ook nog wel het één en ander te polijsten. Als je het daar vervolgens onder de knie hebt, kijk dan naar een situatie een klein stukje buiten je comfort zone. Ga daar oefenen! Heb je die vervolgens onder de knie, kijk dan naar een volgend stapje, en zo voort.

Hille

 

2 minuten leestijd

De angst om te stotteren

vrij van stotteren

We willen allemaal contact maken, met elkaar praten. Dat zit in onze natuur. Dat is hoe vriendschappen ontstaan, relaties en gemeenschappen.

Maar het is zo moeilijk soms: je wilt wel wat zeggen, maar je durft niet. Je begint een gesprek maar niet, omdat je bang bent om te stotteren. De angst om te stotteren is waarschijnlijk de grootste interne rem die we kunnen ervaren.

Door deze angst trappen we op onze interne rem, maar deze rem is nou juist het probleem. Als je dan toch wilt praten kom je er achter dat – net als in de auto – remmen en gassen tegelijkertijd niet lukt. Het zorgt voor stotteren.

De hunkering naar vrijheid

De angst om te stotteren zorgt juist voor stotteren, maar het weerhoudt je niet alleen maar van vloeiend spreken: het beperkt je ook in jouw doen en laten.

Het gesprekje met de buschauffeur slaan we maar even over en die ene biologische pot bonen van de reclame vinden we zelf wel zonder het aan de vakkenvuller te vragen.

De angst zit in de weg van je vrijheid, het stotteren zit in de weg van je vrijheid en hoe langer deze beperking blijft, hoe dieper de frustraties reiken. De hunkering naar jezelf kunnen zijn en je ware zelf aan de wereld kunnen laten zien wordt groter en groter.

Je wordt gek van al dat denken. Denken aan gisteren en denken aan morgen. Meer gedachten kunnen er niet bij. Meer spanning en angst kan er niet bij. De vermoeidheid slaat toe, de onzekerheid ook omdat je je steeds bewuster wordt van de beperkingen door het stotteren.

Neem de verantwoordelijkheid

Op een dag is het tijd, lang genoeg heb je in deze overlevingsmodus geleefd. Lang genoeg heeft angst over jouw leven geregeerd.

Je wilt jezelf kunnen uitdrukken, zoals je het mensen om je heen ziet doen. En je wilt dat kunnen doen zonder trucs, spreektechnieken of andere gekkigheden. Je wilt spontaan en vrij zijn in je spreken, zodat je jezelf écht kan uitdrukken.

Dit is het moment dat je verantwoordelijkheid moet nemen voor je leven. Dit is de tijd dat je besluit uit de slachtofferrol te stappen, en mislukte pogingen bij stottertherapieën vergeet.

Als het voelt alsof er meer uit jezelf te halen valt, dan is dit het moment om daar iets mee te doen.

Een leven zonder angst

Er is meer aan jouw persoonlijkheid dan dat je nu kunt of durft te laten zien. Er valt meer uit je spreken, jezelf én je leven te halen.

Een leven zonder angst en de verkrampende werking op ons spreken, is mogelijk omdat we kunnen werken aan ons stotteren.

We kunnen weer diep leren ademen. Onszelf ontdoen van alle verkrampingen, in ons lichaam én ons denken. We kunnen stap voor stap meer met vrijheid en spontaniteit leren spreken.

Ontdek de werkelijke aanpak van stotteren

We zijn niet overgeleverd aan ons stotteren. Wij zijn zelf in staat om het spreken te veranderen. Zolang we maar weten wat we doen, maar laat het daar nou net zo vaak fout gaan!

Daarom organiseren we vrijdag 7 december weer een gratis Open Workshop in Utrecht. Kom er daar achter hoe je aan je stotteren werkt, hoe je stappen neemt in de richting van een stottervrij leven.

Meld je hier aan.

Hille

 

Over De Persoonlijke Coaching

De Ervaring Van Lodewijck

Ik werk momenteel in een museum en geef ook vaak rondleidingen en workshops, bijna geheel stotterloos! Soms op een zware dag komt het laat in de middag wel wat opzetten, maar ik kan het goed onder controle houden inmiddels. Ik leer ook steeds beter hou ik m’n ademhaling goed onder controle kan krijgen wat goed helpt bij het spreken. Zit nu denk ik op zo’n 90 – 95% vloeiend.

Groetjes!