Ons verhaal Van stotteraar tot stotterkoning

Wij zijn Hille en Sjoerd. Stotterkoningen.

Een stotterkoning word je zodra je stotteren hebt overwonnen, dat hebben we.

Nu kronen – coachen – we anderen tot stotterkoning of koningin.

Op deze pagina vind je ons stotterverhaal en de manieren waarop wij anderen die stotteren inspireren en helpen.

Stotteren altijd in ons achterhoofd

Sinds ons vijfde zitten wij in het stotteren. Hille viel uit een boom en daar begon het, Sjoerd ervoer kleine emotionele gebeurtenissen waardoor het stotteren de kop op stak. Vanaf toen is onze stotterloopbaan begonnen.

Niet lang daarna brachten onze ouders Hille naar logopedie. Daar ging het wel steeds beter maar in de buitenwereld bleef het stotteren geblazen. Toen dit niet werkte, waren we aangewezen op het leren overleven met ons stotteren. We werden stiller, zo stil dat Sjoerd de bijnaam ‘Stille Sjakie’ kreeg.

Onszelf rustig voorstellen, een drankje bestellen, een telefoontje plegen, presenteren of vlug een gevatte opmerking maken voordat het moment voorbij was, zat er voor ons niet in. Stotteren was altijd aanwezig in ons achterhoofd: we wilden wel iets zeggen, maar we wisten donders goed dat het wel eens mis kon gaan.

We gingen over op e-mailen, iemand anders voor ons laten bestellen, iets aanwijzen in plaats van zeggen of gewoon helemaal stil blijven. Trucs en handigheden werden in het leven geroepen om het stotteren zoveel mogelijk te vermijden en onderdrukken, we werden ware stotterninja’s: niemand mocht het weten. Maar als Hille het dan toch probeerde schudde zijn hoofd heftig heen en weer.

Stottertherapie werkte niet

In zijn stotterloopbaan heeft Hille tot zijn 25e levensjaar welgeteld 2 maanden vloeiend gesproken. Toen hij bij stottertherapie kwam en een spreektechniek in handen kreeg ging het zo goed dat hij dacht genezen te zijn, hij was de beste spreker ter wereld. Maar na 2 maanden viel hij terug en was hij weer de oude stotterende, vechtende en onderdrukkende jongen die stottert.

Toen ook stottertherapie niet lukte zat er echt niks anders op dan door blijven vechten. Het was alsof we gevangen zaten in het stotteren, ons leven werd er door geregeerd. Voor een simpel praatje voelden we zoveel weerstand, spanning en schaamte dat we ons maar stil hielden. Totdat het zo niet langer kon en de dag aanbrak dat we helemaal klaar waren met dat gestotter.

In december 2012 was de wereld niet vergaan. Gelukkig maar, want op vrijdagochtend 12 april 2013 scheen de opkomende zon door Hille’s zwarte gordijn recht in zijn ogen – hij werd wakker. In dat moment, waar alles sereen en perfect aanvoelde, kwam het besef luid en duidelijk binnen:

‘Stotteren weerhoudt je van het bereiken van je volledige potentie. Het zit je dromen en ambities in de weg en het beïnvloedt alle keuzes in je leven, klein en groot. Er zit niks anders op, ga aan de slag!’

Opzoek naar het antwoord op stotteren

De call werd beantwoord: gewapend met een videocamera ging Hille mensen aanspreken om te oefenen. Thuis bekeek hij de beelden terug om er van te leren – waar het mis ging en waar het beter kon. Geïnspireerd en wel volgde Sjoerd al snel en samen verlieten we onze normale wereld, de wereld die we zo gewend waren, en betraden we het onbekende.

We gingen vaker de straat op, spraken mensen aan, mooie dames incluis en speurden het internet af naar meer informatie. We huurden alle boeken uit de bibliotheek die ons interessant leken en zochten zo naar het antwoord op stotteren. We namen de gewoonte aan om open minded te blijven, om het antwoord op stotteren in elke hoek te verwachten – en daar zochten we het dan ook.

Makkelijk was het niet: Hille die een schoenverkoopster wat probeerde te vragen, eindigde in een heftig hoofdschudden tafereel waarbij hij teleurgesteld de winkel uitliep – zonder nog iets te zeggen. Maar het idee om op te geven kwam nooit in ons omhoog: we wisten dat er hier iets te vinden was, daar waren we van overtuigd.

Langzaam maar zeker begon er iets te ontstaan, iets nieuws. We werden spontaner, expressiever en durfden meer. We gingen ons meer op ons gemak voelen in de grote mensen wereld en het spreken ging met sprongen vooruit. De angst om te stotteren keken we recht in de ogen aan en we liepen er dwars doorheen. Herboren en vloeiend kwamen we eruit, met vele antwoorden op zak.

Video’s, Psycholoog Sjoerd, coaching en Londen

Een aantal jaren later zetten we onze eerste video op het internet, om onze bevindingen te delen met anderen. Bij anderen zagen we dezelfde problemen: ups en downs, terugvallen, technieken die maar eventjes werken. Men was ook opzoek naar een manier om zichzelf spontaan te kunnen uitdrukken – niks geen trucs, maar de oude aanpakken van stotteren kon hen daar niet mee helpen.

Al snel werden we al uitgenodigd bij de stottertherapieën van Nederland om ons verhaal te komen doen en niet veel later volgden de kranten. Het verhaal inspireerde anderen om ook aan de slag te gaan met stotteren, om ook te werken aan ontspannen, spontaan en vloeiend spreken.

In die tijd studeerde Sjoerd af als psycholoog aan de Rijksuniversiteit van Groningen en besloten we als coaches door het leven te gaan. Meteen kwamen er mensen naar ons toe, allemaal met herkenbare stotterverhalen. Zo begonnen we: anderen helpen de oplossing voor hun stotteren te vinden.

Kort daarna stonden we plotseling in Frankfurt en Londen, om jongemannen en vrouwen daar ook bij te staan in hun proces. Logopedisten in wording kwamen naar ons luisteren om meer te leren van onze kant van het verhaal: het verhaal van de persoon die stottert. Men wil er het fijne van weten, omdat iedereen voelt dat er meer uit het spreken te halen valt dan dat eerder het geval was.

loslaten stotteren

De waarheid over stotteren ontdekken

Maar toen we in 2016 begonnen met coachen moesten we nog wel een belangrijke les leren. Ook wij waren namelijk nog gebrainwasht te denken dat we ons flink moesten inzetten om vloeiende sprekers te worden. We waren al enorm ver gekomen, maar er ontbrak nog iets: het loslaten.

We realiseerden ons dat we in sommige situaties 99,9% vloeiend spraken. Dat waren de situaties en momenten waarin we helemaal niet nadachten over vloeiend spreken of stotteren. Hoewel het voor sommigen nog totaal vreemd in de oren klinkt, snappen anderen het al: het vloeiende spreken zit al in ons. Rumi zegt het het allermooist:

“Zuiver van hart, trekken we, lerend, de wereld rond
En raken in de ban van alles om ons heen
Je bent steeds ergens naar op zoek,
Maar het ontgaat je
Dat je dat wat je zoekt
Al bent.”

We konden niets anders dan lachen, heel hard lachen! Hoewel het spreken al zo goed ging, beseften we ook dat wij voor een groot gedeelte nog steeds in de vechtmodus zaten, tégen het stotteren. Dit gevecht zorgde ervoor dat we alsmaar met stotteren bezig bleven, waardoor het vloeiende spreken nog niet spontaan en vrij kon stromen.

We kunnen de strijd met stotteren aangaan door op straat honderden mensen aan te spreken, te staan schreeuwen en als bezetenen op ons middenrif te drukken – maar het houdt het stotteren in stand. Als we daarentegen dit gevecht leren loslaten, kan het spreken weer vloeiend, spontaan en ontspannen stromen.

Om vloeiend te spreken moeten we dus ‘makkelijker’ doen – moeilijk doen we immers al jaren: vermijden, onderdrukken, doordrukken, wegstoppen, andere woorden bedenken, smoesjes verzinnen enzovoort.

Loslaten veranderde onze hele aanpak, het zette de toon voor de toekomst, het is de waarheid over stotteren en dat wat ons onderscheidt van alle andere stottertherapieën.

Het gevecht met stotteren losgelaten

Toen we dieper op het loslaten van stotteren indoken – zowel in lichaam als geest – kwamen we werkelijk tot rust. Toen we het gevecht leerden loslaten kon het vloeiende spreken spontaan uit ons komen stromen. Meer bewijs dat het vloeiende spreken daadwerkelijk al in ons zat. Zo werden we de stotterkoningen die we nu zijn.

In de Jungiaanse psychologie spreken ze over archetypes: dit zijn blauwdrukken die specifieke persoonlijkheidskenmerken bezitten. Volgens Jung bezitten wij allemaal zulke archetypische blauwdrukken in ons, en de koning is daar één van – we moeten ‘m alleen nog ontwikkelen.

Door te werken aan ons stotteren ontwikkelen we die koning in ons en worden we stotterkoningen. De koning staat voor rust, overzicht, kalmte, ontspannen, daadkrachtig, zelfverzekerdheid, wijsheid en authenticiteit. De koning leeft volledig en spreekt daarom vloeiend – maar die hebben we zelf toegevoegd.

Wij hebben het allemaal in ons om van het stotteren af te komen. Daarvoor moeten we niet met ons stotteren in de weer gaan, maar werken aan het ontspannen, daadkrachtig en zelfverzekerd zijn zodat het vloeiende spreken weer kan gaan stromen.

 

start jouw vloeiende leven

Hoe zit het met jou?

Nu zien we dat vele mensen die stotteren al een jarenlange strijd achter de rug hebben, waardoor er meer vermoeidheid, stress en ontevredenheid bij is komen kijken. Logisch, het spreken kan verbeteren maar het is en blijft frustrerend omdat de verkeerde kant opgerend wordt. Het is alsmaar ploeterend bergopwaarts, en nooit diep ontspannen en loslaten.

Maar er breekt een nieuwe tijd aan: meer en meer mensen hunkeren naar de echte manier van spreken. De manier waarop men zich vloeiend, ontspannen en spontaan kan uitdrukken. Zodat men weer kan zeggen wat ze willen zeggen, en doen wat ze graag willen doen. Het bestaan waar het je authentieke zelf zijn, expressie en levensvreugd de boventoon voeren.

Het gevecht en het stotteren zijn niet langer nodig. We kunnen van ons verhaal, óns verhaal maken. We kunnen allemaal Broca’s worden: stotterkoningen en koninginnen. Wat wij doen is niet speciaal en als wij – twee Friese boeren – het kunnen, dan kan iedereen het.

Maar hoe zit dat met jou? Ben jij al klaar om je stotteren te leren loslaten? Ben jij klaar met het gevecht? Het wel willen maar niet durven, de ups en downs, de terugvallen, het onvoorspelbare spreken, de onvoorspelbare toekomst, stottertherapieën die je niet lijken te helpen, de vicieuze cirkel van meer en meer onzekerheid, spanning en frustratie? Hoe zit dat nou..

Ben jij al klaar voor een nieuwe start?

Broca Brothers op sociale media